Przejdź do treści
TAROMI

Blog

Czy karty tarota są złe? Co naprawdę mówią Biblia, historia i praktycy

Karty tarota to zadrukowane karty, które powstały do gry, a dopiero później zaczęto używać ich do wróżenia; to, czy korzystanie z nich jest czymś złym, stanowi kwestię wiary, a nie fakt dotyczący samych kart. Fragment często przywoływany przez krytyków tarota, Księga Powtórzonego Prawa 18, potępia wróżbiarstwo i przepowiadanie przyszłości, a Katechizm Kościoła Katolickiego nakazuje odrzucić „wszelkie formy wróżbiarstwa”; z kolei część osób czytających karty uważa je wyłącznie za narzędzie do refleksji. Poniżej znajdziesz te teksty, oba stanowiska oraz kroki, które pomogą ci podjąć decyzję w zgodzie z własną wiarą.

Skąd wzięły się karty tarota

Tarot pojawił się w 15. wieku jako gra karciana polegająca na braniu lew, a do wróżenia zaczęto używać tych kart dopiero w 18. wieku (Yale University Library, 2023). W grę grano początkowo we Włoszech, a pod koniec 18. wieku francuscy okultyści zaczęli przypisywać talii nadprzyrodzoną otoczkę (The Art Newspaper, 2021, w relacji z wystawy w Morgan Library & Museum).

Przez całe stulecia karty służyły więc do gry, zanim ktokolwiek użył ich do przepowiadania przyszłości. Jeśli chcesz poznać dłuższą historię oraz opis tego, jak układa się rozkład, przeczytaj tekst o tym, czym jest tarot i jak działa czytanie kart, albo nasz przewodnik wyjaśniający, czy karty tarota są prawdziwe.

Co Biblia mówi o tarocie

Tarot pojawił się w 15. wieku, długo po spisaniu Biblii, dlatego żaden werset nie wymienia go z nazwy. Autorzy chrześcijańscy sprzeciwiający się tarotowi często przywołują Księgę Powtórzonego Prawa 18:10–12. W przekładzie World English Bible wersety 10 i 11 nakazują Izraelowi, aby nie było pośród niego nikogo, kto uprawia wróżbiarstwo, przepowiadanie przyszłości, zaklinanie, czary, rzucanie uroków, radzenie się duchów lub zmarłych ani nikogo, kto przeprowadza swoje dziecko przez ogień. (To parafraza tej listy). Werset 12 brzmi w tym przekładzie: „Bo każdy, kto czyni te rzeczy, jest obrzydliwością dla Jahwe” (Księga Powtórzonego Prawa 18:12, WEB).

Tekst ten w mocnych słowach potępia wróżbiarstwo i nie wymienia tarota. Rozumienie „wróżbiarstwa” jako obejmującego także czytanie kart jest interpretacją autorów, którzy powołują się na ten fragment. Niektórzy przytaczają również inne miejsca z Biblii.

W przypadku katolickiego czytelnika istnieje oficjalny tekst, do którego łatwiej się odnieść. Katechizm Kościoła Katolickiego w punkcie 2116 stwierdza: „Należy odrzucić wszelkie formy wróżbiarstwa: odwoływanie się do Szatana lub demonów, przywoływanie zmarłych…”. Ten sam punkt wymienia korzystanie z horoskopów, astrologię, chiromancję, wyjaśnianie przepowiedni i wyroczni oraz zjawiska jasnowidztwa, a przypis do niego odsyła do Księgi Powtórzonego Prawa 18:10. Punkt ten należy do nauczania Katechizmu na temat pierwszego przykazania, pod nagłówkiem „Wróżbiarstwo i magia”, a poprzedzający go punkt 2115 mówi, że „właściwa postawa chrześcijańska polega na ufnym powierzeniu się Opatrzności”. Punkt 2116 nie wspomina o tarocie. To, czy dane użycie kart podpada pod „wróżbiarstwo” w rozumieniu Kościoła, jest pytaniem dla katolickiego czytelnika i Kościoła, a nie dla tego artykułu.

W tym artykule sięgnęliśmy do jednego oficjalnego tekstu kościelnego – Katechizmu katolickiego. Jeśli należysz do innego kościoła, właściwym miejscem poszukiwań jest jego własne opublikowane nauczanie, a twój pastor lub duchowny może ci je wskazać; strona o tarocie ani wątek na forum nie mogą tego zastąpić.

Czy tarot to czary lub okultyzm?

Okultyzmem nazywa się tutaj dwie różne rzeczy i warto je od siebie oddzielić.

Pierwsza to udokumentowana tradycja. Od końca 18. wieku pisarze okultystyczni we Francji nadawali talii mistyczne znaczenie, a talia Rider-Waite-Smith z 1909 roku została zaprojektowana z myślą o odczytach ezoterycznych (The Art Newspaper, 2021). Ta tradycja rzeczywiście istnieje i to dla niej stworzono talię z 1909 roku.

Druga rzecz to sposób, w jaki dana osoba faktycznie korzysta dziś z kart. Niektórzy praktycy tarota uważają, że karty są narzędziem do refleksji i z założenia nie kryją w sobie nic nadprzyrodzonego; to ich perspektywa jako osób pracujących z kartami. To, czy takie używanie kart zalicza się do „czarów”, zależy od tego, co rozumiesz przez to słowo i co naucza na ten temat twoja tradycja. Obrazy na kartach niosą ze sobą ezoteryczną historię; to, czy sięganie po nie w celu refleksji jest dopuszczalne, każdy czytelnik ocenia w ramach własnej wiary.

Czy karty tarota są demoniczne?

Warto oddzielić to, co da się ustalić, od tego, czego ustalić nie można. Stwierdzenie, że karty tarota są demoniczne albo że coś może „przyczepić się” do talii, dotyczy świata duchowego. Historia potrafi wskazać, skąd wzięły się karty, ale nie jest w stanie zweryfikować takiego twierdzenia, a żadne ze źródeł wykorzystanych w tym artykule nie dokumentuje go w jedną ani w drugą stronę. To kwestia wiary. Najbliższym oficjalnym tekstem jest punkt 2116 Katechizmu, który wymienia „odwoływanie się do Szatana lub demonów” wśród form wróżbiarstwa, które należy odrzucić; nie wspomina on jednak o tarocie.

Ten artykuł nie rozstrzyga więc, czy karty są demoniczne. Jeśli twoja tradycja naucza, że otwierają one furtkę, nic w tym tekście z tym nie polemizuje; trzymaj się tego nauczania i porozmawiaj ze swoim pastorem lub księdzem, a nie ze stroną o tarocie. Jeśli natomiast twoja tradycja tak nie naucza, nic tutaj nie każe ci w to wierzyć.

Czy chrześcijanie mogą korzystać z tarota?

Nie ma jednej odpowiedzi, ponieważ żaden pojedynczy kościół nie wypowiada się w imieniu wszystkich chrześcijan. Jedno z pytań dotyczy tego, co zamierzasz robić: proszenie karty o przepowiedzenie przyszłości to wróżenie, natomiast traktowanie karty jako punktu wyjścia do refleksji odpowiada drugiemu z opisanych niżej stanowisk; to, czy ta różnica ma znaczenie, zależy od twojej tradycji. Oto oba stanowiska.

Stanowisko przeciw. Autorzy chrześcijańscy sprzeciwiający się tarotowi często przywołują Księgę Powtórzonego Prawa 18:10–12. Fragment ten potępia wróżbiarstwo i przepowiadanie przyszłości, a kart tarota używa się do wróżenia od 18. wieku; autorzy ci odczytują więc ten tekst jako obejmujący również czytanie kart. Jeden z nich stawia tarot obok astrologii i wróżbiarstwa jako praktyki, które nie są neutralne duchowo, a inny dochodzi do wniosku, że chrześcijanin powinien trzymać się od niego z daleka.

Stanowisko dopuszczające użycie refleksyjne. Część osób czytających karty uważa, że same karty są neutralne, a rozkład jest sposobem na przemyślenie danej sytuacji; niektórzy zwracają też uwagę, że wielu praktyków to osoby wierzące. Jest to pogląd praktyków i poszczególnych wierzących, a nie oficjalne stanowisko jakiegokolwiek kościoła.

Dla czytelników katolickich oficjalnym tekstem, który należy wziąć pod uwagę obok obu tych ujęć, jest przytoczony wyżej punkt 2116 Katechizmu; nie wymienia on tarota.

Pozostawia ci to decyzję do podjęcia, a nie gotowy werdykt. Kilka kroków, które szanują obie strony:

  • Przeczytaj samodzielnie Księgę Powtórzonego Prawa 18:10–12 w przekładzie używanym w twoim kościele, zamiast opierać się na czyimkolwiek streszczeniu, w tym również na tym.
  • Sprawdź, czego twój kościół naucza na temat wróżbiarstwa, i porozmawiaj o tym ze swoim pastorem, księdzem lub duchownym. Opublikowany dokument albo taka rozmowa powiedzą ci więcej niż jakikolwiek blog.
  • Oceń szczerze, którą z tych dwóch rzeczy zamierzasz robić – przewidywać przyszłość czy szukać refleksji – oraz czy ta różnica ma znaczenie w twojej tradycji.
  • Jeśli pojawia się w tobie poczucie winy, potraktuj je poważnie, zamiast próbować je zagłuszyć argumentami. Może mówić ci coś o twoich własnych przekonaniach, a o nich nikt inny nie może rozstrzygać.

Budzące lęk karty: Śmierć, Diabeł i Wieża

Trzy karty noszą nazwy brzmiące jak groźby: Śmierć, Diabeł i Wieża. Opisy kart w Taromi odczytują je inaczej. Są to interpretacje obrazów widocznych na kartach; nie stanowią one odpowiedzi na powyższe pytanie dotyczące wiary.

Śmierć. Strona tej karty w Taromi ujmuje to tak: „W tarocie odczytuje się ją jako przejście i odnowę, a nie dosłowne wydarzenie”. Zobacz, co oznacza karta Śmierć.

Diabeł. Postacie na karcie są skute, ale – jak zauważa opis karty – „łańcuchy są na tyle luźne, że można je zdjąć”. Kartę odczytuje się jako nawyki i przywiązania, które człowiek sam podtrzymuje. Taka interpretacja nie jest osądem; stawia raczej pytanie, czy schemat, który kiedyś czemuś służył, nadal spełnia swoją rolę. Zobacz, co oznacza karta Diabeł.

Wieża. W ujęciu Taromi Wieża opisuje nagły wstrząs, w którym wali się coś zbudowanego na przekonaniu nie do końca prawdziwym, a to, co powstaje później na nowo, zazwyczaj opiera się na uczciwszych podstawach. Zobacz, co oznacza karta Wieża.

Żadnej z tych trzech kart nie odczytuje się jako klątwy. Nawet Wieżę, która opisuje prawdziwy wstrząs, interpretuje się przez pryzmat tego, co odsłania i co pozwala odbudować. Możesz też porównać je z najbardziej pozytywnymi kartami tarota albo przejrzeć znaczenia wszystkich 78 kart w pozycji prostej i odwróconej.

Jeśli zdecydujesz się spróbować rozkładu

Decyzja należy do ciebie, a powyższe sekcje mają pomóc ci ją podjąć, a nie do czegokolwiek cię namawiać. Jeśli nauczanie twojego kościoła lub twoje własne sumienie mówi „nie”, nic w tym artykule z tym nie dyskutuje. Jeśli zdecydujesz się wypróbować tarot, potraktuj go jako narzędzie do refleksji: niech karta będzie impulsem do przemyślenia własnej sytuacji, a nie prognozą przyszłości. W Taromi samodzielnie losujesz karty, a każda z nich jest interpretowana w odniesieniu do zadanego przez ciebie pytania, prostym językiem; rozkład pozostaje prywatny, dopóki nie postanowisz go udostępnić, a udostępniony link nigdy nie pokazuje twojego pytania, chyba że włączysz opcję „Dołącz moje pytanie”. Aby spróbować, zadaj własne pytanie i zobacz, jaki temat do przemyśleń podsunie ci karta.

FAQ

Czy karty tarota to grzech?

To zależy od tradycji, do której należysz, a ten artykuł tego nie rozstrzyga. Autorzy chrześcijańscy sprzeciwiający się tarotowi odnoszą Księgę Powtórzonego Prawa 18:10–12 do czytania kart; Katechizm Kościoła Katolickiego (punkt 2116) odrzuca wszelkie formy wróżbiarstwa, ale nie wymienia tarota. Niektórzy praktycy tarota, w tym osoby wierzące, uważają karty za narzędzie do refleksji. Jeśli zamierzasz używać kart wyłącznie do refleksji, a nie do pytania o przyszłość, o tym, czy ta różnica ma znaczenie, decyduje nauczanie twojego kościoła. Przeczytaj ten fragment Biblii, sprawdź nauczanie własnego kościoła, porozmawiaj ze swoim pastorem lub księdzem i podejmij decyzję.

Czy tarot to czary?

Od końca 18. wieku francuscy okultyści nadawali talii nadprzyrodzoną otoczkę, a talia Rider-Waite-Smith z 1909 roku została zaprojektowana do odczytów ezoterycznych. To, czy dzisiejsze korzystanie z kart zalicza się do czarów, zależy od tego, co rozumiesz przez to słowo i co mówi na ten temat twoja tradycja; część osób używa kart wyłącznie jako punktu wyjścia do refleksji.

Co Biblia mówi o kartach tarota?

Biblia nie wymienia tarota z nazwy, ponieważ pojawił się on dopiero w 15. wieku. Często przywoływanym fragmentem jest Księga Powtórzonego Prawa 18:10–12. W przekładzie World English Bible wylicza on praktyki obejmujące wróżbiarstwo, przepowiadanie przyszłości, czary oraz radzenie się duchów i stwierdza, że „każdy, kto czyni te rzeczy, jest obrzydliwością dla Jahwe”. Odnoszenie tych słów do tarota jest interpretacją autorów, którzy się na nie powołują – możesz samodzielnie ją ocenić, czytając ten fragment we własnym przekładzie Biblii.

Źródła

Tarot służy do refleksji i rozrywki — nie zastępuje porady medycznej, prawnej, finansowej ani psychologicznej.

Zadaj kartom własne pytanie

Przetasuj pełną talię 78 kart, wylosuj swoje karty i odczytaj je w kontekście własnego pytania.

Rozpocznij odczyt

Więcej na blogu