Przejdź do treści
TAROMI

Blog

Historia tarota: od włoskich gier karcianych do współczesnych rozkładów

Najwcześniejsze zachowane wzmianki o tarocie pochodzą z lat 40. i 50. XV wieku z północnych Włoch, gdzie rozwinął się on jako gra karciana, w której kolory wykorzystują powtarzające się emblematy (The Metropolitan Museum of Art). Zastosowanie wróżbiarskie rozwinęło się pod koniec XVIII wieku (Victoria and Albert Museum).

Jeśli szukasz praktycznego wprowadzenia do tego, jak dziś działają talie i rozkłady, zacznij od naszego przewodnika wyjaśniającego, czym jest tarot, lub odwiedź centrum nauki tarota.

Chronologia talii tarota i tradycji czytania kart

Poniższa tabela przedstawia najważniejsze kamienie milowe – od piętnastowiecznych gier na włoskich dworach po dwudziestowieczne tradycje ezoteryczne.

Okres lub kamień milowyRozwój historycznyŹródło
Około 1450–1480 (Mediolan)Powstanie luksusowych kart Visconti-Sforza; zachowały się 74 karty podzielone między Morgan Library (35), Accademia Carrara (26) i rodzinę Colleoni (13), choć nie tworzą one kompletnej oryginalnej talii, a ich autorstwo pozostaje przedmiotem sporów.The Morgan Library & Museum
Tradycja marsylskaEuropejski nurt wzorców talii do gry i czytania kart, który wprowadził strukturę kolorów oraz atutów do szerokiego obiegu drukowanego, bez jednej udokumentowanej daty powstania.Przewodnik po Tarot de Marseille
1781Antoine Court de Gébelin opublikował swoją teorię o egipskim pochodzeniu tarota, którą opracowania muzealne określają jako dezinformację.The Morgan Library & Museum
1783Według relacji historycznej Arthura Edwarda Waite’a Etteilla wydał traktaty głoszące, że tarot to starożytna egipska Księga Thota.The Pictorial Key to the Tarot
1888 i 1909Powstanie zakonu Golden Dawn (1888); jego członkowie, Waite i Pamela Colman Smith, opublikowali talię Rider–Waite–Smith (1909).Victoria and Albert Museum
Tradycja ThothZaprojektowana przez Aleistera Crowleya i namalowana przez Lady Friedę Harris talia, która rozbudowała dwudziestowieczną symbolikę ezoteryczną.Przewodnik po talii tarota Thoth

Zachowane talie luksusowe i wczesne gry w Europie

Osoby pytające o to, kto wynalazł karty tarota, często oczekują nazwiska jednego twórcy lub nazwy konkretnego warsztatu. Zachowane świadectwa historyczne nie wskazują jednak ani dokładnego wynalazcy, ani jednego miasta pochodzenia. Obok wczesnych wzmianek tekstowych zachowane zestawy luksusowe obejmują talie Visconti, Visconti-Sforza oraz Brambilla (The Metropolitan Museum of Art).

Słynne karty Visconti-Sforza zostały namalowane w Mediolanie, a nie wydrukowane do masowego użytku. Ponieważ zachowane karty są podzielone między trzy kolekcje i nie stanowią kompletnej oryginalnej talii, historycy badają je jako dworskie artefakty, a nie spójny podręcznik okultystyczny. Tańsze drukowane talie rozprzestrzeniły się później w całej Europie, w tym nurt opisany w naszym przewodniku po Tarot de Marseille.

Dlaczego motywy obrazowe nie dowodzą, że dawni użytkownicy podzielali współczesne przekonania

Późniejszych interpretacji okultystycznych nie należy rzutować wstecz na średniowiecznych twórców (The Metropolitan Museum of Art). Namalowana postać pokazuje to, co artysta i mecenas rozpoznawali wizualnie, a nie sposób, w jaki osoba czytająca karty współcześnie interpretuje rozkład.

Aby zrozumieć, dlaczego motywy wizualne nie dowodzą wspólnych wierzeń, rozważ wyraźnie hipotetyczne porównanie ze współczesnego życia. Wyobraź sobie archeologa, który za pięćset lat odkrywa strategiczną grę planszową z XXI wieku ozdobioną smokami, znakami zodiaku i symbolami alchemicznymi. Gdyby ten przyszły badacz stwierdził, że współczesne rodziny gromadziły się w piątkowe wieczory, aby odprawiać mistyczne rytuały, pomyliłby oprawę graficzną gry z doktryną duchową. Gracze potrzebowali wyraźnych obrazów, by śledzić starszeństwo atutów podczas gry polegającej na braniu lew, a artyści czerpali ze znanej sobie ikonografii kulturowej własnej epoki.

Jak tarot przeszedł od gier karcianych do wróżbiarstwa

Przejście od gry polegającej na braniu lew do kartomancji dokonało się pod koniec XVIII wieku we Francji za sprawą konkretnych pisarzy i praktyków, a nie starożytnej tradycji.

Po tym, jak Court de Gébelin wypromował w 1781 roku swoją hipotezę egipską, zawodowi wróżbici zmienili sposób, w jaki opinia publiczna postrzegała talię. Etteilla używał kart do gry w latach 70. XVIII wieku, a tarot przyjął w latach 80. XVIII wieku (Victoria and Albert Museum).

Pisząc w 1910 roku, Arthur Edward Waite przeanalizował te wczesne twierdzenia okultystyczne w dziele The Pictorial Key to the Tarot (Wikisource). Według relacji Waite’a traktaty Etteilli z 1783 roku promowały ideę, że talia ta była starożytną egipską Księgą Thota, choć sam Waite odrzucił twierdzenie o egipskim pochodzeniu jako niehistoryczne. Krytyka Waite’a jest przydatna, ponieważ pokazuje, że nawet wpływowi autorzy ezoteryczni dostrzegali rozbieżność między osiemnastowiecznymi podaniami a udokumentowaną historią kart.

Pod koniec XIX i w XX wieku grupy zajmujące się magią ceremonialną oraz ilustratorzy przeprojektowali karty wokół systemów symbolicznych. Rozwijając te dwudziestowieczne ramy, Aleister Crowley i Lady Frieda Harris opracowali system ezoteryczny omówiony w naszym przewodniku po talii tarota Thoth.

Ocena mitów o pochodzeniu i kwestii religijnych

Gdy czytasz książeczkę dołączoną do talii lub porównujesz artykuły o historii tarota, trzy rozróżnienia pomogą ci uporządkować fakty:

  • Niepotwierdzone mity o pochodzeniu a udokumentowana gra: Twierdzenia, że starożytni kapłani egipscy lub wędrowne grupy wynaleźli tarot jako tajny kod, nie mają pokrycia w dowodach historycznych. Odzwierciedlają one osiemnasto- i dziewiętnastowieczne opowieści, a nie piętnastowieczne włoskie rzemiosło karciane.
  • Fakty historyczne a osobiste pytania o wiarę: Badanie tego, jak tarot ewoluował z renesansowej gry w narzędzie symboliczne, różni się od decyzji, jak ta praktyka wpisuje się w twoje osobiste przekonania. Jeśli rozważasz fragmenty Pisma Świętego, nauczanie Kościoła i własne sumienie, przeczytaj nasz przewodnik o tym, czy karty tarota są złe.
  • Praktyczne zastosowanie dzisiaj: Podczas sesji autorefleksji możesz wykorzystać tradycyjną kartę atutową, aby przemyśleć decyzję zawodową lub codzienny nawyk w oparciu o jej własną wartość symboliczną – bez potrzeby odwoływania się do mitu o starożytnym pochodzeniu, by nadać temu ćwiczeniu sens.

Źródła

Tarot służy do refleksji i rozrywki — nie zastępuje porady medycznej, prawnej, finansowej ani psychologicznej.

Zadaj kartom własne pytanie

Przetasuj pełną talię 78 kart, wylosuj swoje karty i odczytaj je w kontekście własnego pytania.

Rozpocznij odczyt

Więcej na blogu